◉ Ripple Tank: interferencja z wielu źródeł
Fale na wodzie z dwóch i więcej źródeł: maksima, linie węzłowe, natężenie i kalkulator dla dwóch źródeł spójnych.
Długość fali λ25 px
Faza drugiego źródła0°
Prędkość animacji×1,0
Widok:
Źródła:
Parametry obrazu
—
Źródła N
—
Długość fali λ, px
—
Odległość między źródłami d (dla dwóch)
—
Linie maksimum (dla dwóch)
—
Linie węzłowe (dla dwóch)
—
Kąt pierwszego maksimum sin θ = λ / d
Pole: y(x, y, t) = (1/N) · Σ sin(2π ri / λ − ωt) / (1 + 0,005 ri) (ω = 9 rad/s, jak w oryginale)
Maksimum: r₂ − r₁ = mλ Minimum: r₂ − r₁ = (m + ½)λ (dla dwóch źródeł w fazie)
Liczba linii: maksima 2⌊d/λ⌋ + 1, minima 2⌊d/λ + ½⌋
Maksimum: r₂ − r₁ = mλ Minimum: r₂ − r₁ = (m + ½)λ (dla dwóch źródeł w fazie)
Liczba linii: maksima 2⌊d/λ⌋ + 1, minima 2⌊d/λ + ½⌋
- Każde białe koło to źródło, które wysyła fale kołowe o tej samej częstotliwości. Jasność pokazuje wychylenie powierzchni wody, a suma fal ze wszystkich źródeł jest dzielona przez N, jak w oryginale. Amplituda nieznacznie maleje wraz z odległością.
- Źródła można przeciągać myszą (podwójne kliknięcie usuwa źródło). Na ekranach dotykowych używaj przycisków układu i „Dodaj źródło”, aby nie blokować przewijania strony. Łącznie do 8 źródeł.
- Między dwoma źródłami fale biegną naprzeciw siebie i tworzą obraz fali stojącej z nieruchomymi węzłami. Dalej linie węzłowe rozchodzą się jako hiperbole. Im większa odległość d w porównaniu z λ, tym więcej linii i tym mniejsze kąty między nimi.
- Widok „Natężenie” uśrednia obraz w czasie i zostawia tylko amplitudę: jasne obszary to maksima, ciemne linie to węzły. Suwak fazy drugiego źródła przesuwa cały obraz; w przeciwfazie węzły i maksima zamieniają się miejscami.
Dwa spójne źródła punktowe w odległości d, symetrycznie względem początku układu współrzędnych (na osi x). Wpisz częstotliwość, prędkość fali i punkt obserwacji: otrzymasz różnicę dróg, różnicę faz oraz informację, czy w tym punkcie jest maksimum, czy minimum.
Odległość między źródłami d, m
Częstotliwość f, Hz
Prędkość fali v, m/s
Punkt obserwacji x, m
Punkt obserwacji y, m
Przesunięcie fazy drugiego źródła, °
Przykłady:
—
Długość fali λ = v / f, m
—
Różnica dróg Δ / λ (r₂ − r₁)
—
Całkowita różnica faz w punkcie, °
—
Amplituda względna |cos(Φ/2)|
—
Co jest w tym punkcie
—
Maksima / minima (linie)
λ = v / f, Δ = r₂ − r₁, Φ = 2π Δ / λ + Δφź
Amplituda względna: |cos(Φ / 2)| (1 — maksimum, 0 — minimum)
Amplituda względna: |cos(Φ / 2)| (1 — maksimum, 0 — minimum)
Liczba linii w zależności od d / λ (dwa źródła)
| d / λ | W fazie: maksima | W fazie: minima | W przeciwfazie: maksima | W przeciwfazie: minima | Kąt 1. maksimum |
|---|---|---|---|---|---|
| 0,75 | 1 | 2 | 2 | 1 | brak |
| 1,50 | 3 | 4 | 4 | 3 | 41,8° |
| 2,50 | 5 | 6 | 6 | 5 | 23,6° |
| 3,50 | 7 | 8 | 8 | 7 | 16,6° |
| 5,50 | 11 | 12 | 12 | 11 | 10,5° |
| 10,50 | 21 | 22 | 22 | 21 | 5,5° |
Ripple Tank online: interferencja fal z wielu źródeł
Darmowa symulacja wanny falowej, w której kilka źródeł punktowych wzbudza fale kołowe o tej samej częstotliwości. Dodawaj do ośmiu źródeł, przeciągaj je myszą, zmieniaj długość fali i przesunięcie fazy i obserwuj, jak powstają linie maksimów i linie węzłowe. Widok „Natężenie” pokazuje obraz uśredniony w czasie, a kalkulator oblicza różnicę dróg, różnicę faz i rodzaj interferencji w dowolnym punkcie dla dwóch źródeł spójnych.
Kluczowe pojęcia
Różnica dróg
Różnica odległości od dwóch źródeł do punktu. Określa ona, w jakiej fazie docierają fale i czy się wzmacniają.
Δ = r₂ − r₁
Linie węzłowe
Linie, na których fale z dwóch źródeł są zawsze w przeciwfazie. Powierzchnia wody jest tam nieruchoma. Są to hiperbole o ogniskach w źródłach.
Δ = (m + ½) λ
Spójność
Źródła mają tę samą częstotliwość i stałą różnicę faz. W przeciwnym razie obraz zaciera się w czasie i interferencji nie widać.
f₁ = f₂, Δφ = const
Gdzie się to stosuje
- Szkolne i uniwersyteckie laboratoria z optyki falowej i akustyki
- Rozmieszczenie głośników: gdzie dźwięk się wzmacnia, a gdzie są „martwe strefy”
- Fazowane układy antenowe i radiolokacja
- Wyjaśnienie doświadczenia Younga i siatek dyfrakcyjnych za pomocą interferencji
- Obliczanie interferencji światła z kilku źródeł
- Redukcja hałasu: dobór położenia i fazy źródeł
Jak korzystać
- Obserwuj dwa źródła: na linii między nimi widać obraz fali stojącej, a dalej rozchodzą się hiperbole
- Zmieniaj długość fali: im jest mniejsza, tym więcej linii maksimum
- Przeciągaj źródła, aby zmienić odległość między nimi
- Przełącz się na „Natężenie” i włącz podświetlanie linii węzłowych
- Dodaj trzecie źródło lub wybierz układ po okręgu
- W zakładce „Kalkulator” wpisz rzeczywiste wartości d, f, v i punkt obserwacji
Najczęstsze pytania
Czym jest ripple tank (wanna falowa)?
To płytka wanna z wodą, w której drgające źródła wytwarzają fale na powierzchni. Przez nią rzutuje się światło na ekran i widać fale, ich odbicie, dyfrakcję i interferencję. Symulacja odtwarza taki obraz dla kilku źródeł punktowych.
Dlaczego między dwoma źródłami powstają nieruchome punkty?
Fale z dwóch źródeł biegną naprzeciw siebie i nakładają się, tworząc obraz fali stojącej. W węzłach grzbiet jednej fali zawsze spotyka dolinę drugiej, więc powierzchnia tam się nie porusza. Węzły są oddalone o połowę długości fali.
Dlaczego linie węzłowe mają kształt hiperbol?
Linia węzłowa to zbiór punktów o stałej różnicy odległości do dwóch źródeł: r₂ − r₁ = (m + ½)λ. Miejscem geometrycznym punktów o stałej różnicy odległości od dwóch punktów jest hiperbola, której ogniska leżą w źródłach.
Co się zmienia, gdy źródła pracują w przeciwfazie?
Wszystkie warunki zamieniają się na przeciwne: tam, gdzie były maksima, pojawiają się minima, a linie węzłowe stają się liniami maksimum. Linia środkowa, równo odległa od źródeł, w przeciwfazie jest linią węzłową, a nie maksimum. Wypróbuj suwak fazy ustawiony na 180°.
Od czego zależy liczba linii maksimum?
Od stosunku odległości między źródłami do długości fali: dla dwóch źródeł w fazie maksimów jest 2⌊d/λ⌋ + 1. Im większe d lub mniejsza λ, tym więcej linii i tym mniejszy kąt między nimi (sin θ = λ/d dla pierwszego maksimum w strefie dalekiej).